Het huis glimlacht als je binnen komt. Het heeft op je gewacht en omarmt je. Het laat je zwijgen. Het zegt niets over brokstukken die voorbij de melancholie weer in elkaar zullen passen. Het licht heeft gewacht tot je binnen was om langzaam te verdwijnen. De rituelen zullen wel komen straks. Het is goed zo. Het is genoeg voor nu.

En nu is er de nieuwste Spinvis, tien jaar na zijn debuut: Tot ziens, Justine Keller. Vers in de winkel. Ik heb geluisterd. En nog eens. En nog eens. Ik ben er kapot van. Wat een prachtige plaat. Hoezeer die over mij gaat. En over mijn leven en alles. Dat is bijna eng. Wat overigens iedereen zal denken, stel ik mij voor. En hoe dat het kunstenaarsschap van mijnheer Erik de Jong nog maar eens onderstreept. Met vette, onuitwisbare stift.

Ik ben jaloers op Spinvis. In de mooist mogelijke zin. Ik wou dat ik die woorden had geschreven. Dat ik ze kon zingen voor de mensen voor wie ik ze zou willen zingen.

tot ziens, Justine Keller

Morgen, donderdag, nog een liedje opnieuw mixen en dan zondag masteren, dan is hij af en klaar en op slot. “Tot ziens, Justine Keller” is de titel van het derde Spinvis-album. Er is lang en zorgvuldig aan gewerkt en ik ben er erg blij mee en erg trots op. Dit zijn de nummers, in deze volgorde.

01 Oostende
02 Kom Terug
03 De Grote Zon
04 Heel Goed Nieuws
05 Club Insomnia
06 Ronnie Knipt Zijn Haar
07 Begin Oktober
08 We Vieren Het Toch
09 Jij Wint
10 Koning Alcohol
11 Overvecht
12 Tot Ziens, Justine Keller

Hanco Kolk heeft de teksten van de liedjes verstript tot een graphic novel.(= stripalbum) Afgelopen maanden stuurde hij me geregeld schetsen en vorderingen. Man,man wat een prachtig werk is dat geworden. “Tot Ziens, Justine Keller” komt dus uit in twee verschillende uitgaven. Als CD en als strip + CD. Vanaf maandag 7 november ligt Justine in de winkel.

De muziek is gemaakt en opgenomen in Het Vaticaan (de studio onder mijn huis) en gemixt in Studio 150 te Amsterdam door Joeri Saal. Daar zijn ook de strings ingespeeld door Jeffrey Bruinsma (viool), Ro Krauss (altviool)en Saartje Van Camp, celliste en onmisbaar in Spinvis. Saartje leverde ook een fantastische bijdrage aan de strijkers-arrangementen. Het is erg mooi geworden. En helemaal toen Cor(van Ingen) op de valreep nog een zeer toffe baritonbas aan “We Vieren Het Toch” toevoegde.

22 november wordt het album officieel in Nederland gepresenteerd in Tivoli, Utrecht. De dag daarna, 23 november, in België, in de AB te Brussel. Voor die tijd spelen we nog een klein aantal reprises van De Weerman, waarin al veel liedjes van het nieuwe album worden gespeeld. Op de speellijst staan alle data.

Gepost door spinvis

"To our Fans and Friends: As R.E.M., and as lifelong friends and co-conspirators, we have decided to call it a day as a band. We walk away with a great sense of gratitude, of finality, and of astonishment at all we have accomplished. To anyone who ever felt touched by our music, our deepest thanks for listening." - R.E.M.

Video by Pieter Dirkx

Laten we even in herinnering brengen dat in de kern van onze democratie - de scheiding der machten die Montesquieu zo briljant bedacht heeft - de regering de uitvoerende macht is. Het lijkt wel of we de betekenis van het woord 'uitvoerend' zijn vergeten. Het parlement zou moeten bepalen wat er gebeurt. De regeringen hebben in de loop van de geschiedenis steeds meer macht naar zich toe getrokken om het parlement te verkleinen tot een applausmachine, waardoor de democratie niet gewoon getrapt is (we worden vertegenwoordigd door verkozenen), maar dubbel getrapt (de verkozenen duiden de beleidsmakers aan). Dat creëert een democratisch deficit.

Frank Wouters

Verhofstadt was misschien weinig verrassend en een beetje zelfverheerlijkend, maar hij deed wel iets wat veel te weinig huidige politici durven: het gevaar van het nationalisme aan de kaak stellen.